به گزارش دیوانگاه به نقل از فارس؛ گاهی در دل روزهای سخت، خبرهای خوب میرسد مثل نسیمی که ناگهان پنجره را باز کند. خبرهایی که ثابت میکند زندگی هنوز ایستاده، طبیعت هنوز نفس میکشد، دانش پیش میرود و دلهای روشن دست از تلاش برنمیدارند. زمانی که خشکسالی در تالاب بینالمللی هامون ریشه دوانده بود، بارانهای سیلابی افغانستان معجزه کردند. مدیرکل محیط زیست سیستان و بلوچستان از کشف موجودی شگفتانگیز در این تالاب خبر داده که ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون سال روی کره زمین قدمت دارد. این سختپوست آبزی که در جهان به «فسیل زنده» معروف است، حالا بعد از ۲۵ سال خشکسالی سخت، دوباره در هامون دیده شده است.
این گونه نهتنها یک گنجینه باستانی است، بلکه در لیست گونههای در معرض خطر انقراض آمریکا و اروپا هم قرار دارد. حالا با آبگیری بخشهایی از تالاب به دلیل سیلابهای اخیر، نهتنها این فسیل زنده بلکه گونههای گیاهی و جانوری دیگری هم سر از خاک بیرون آوردهاند. تالاب هامون دوباره جان گرفته و این بهترین خبر برای سیستان و تمام ایران است. (اینجابخوانید)
جبران کاشت ۱۴ هزار درخت با یک ابتکاردر یک ابتکار عمل تحسینبرانگیز، شرکت آب و فاضلاب تهران موفق شده با نصب پنلهای خورشیدی بر روی کانالهای انتقال پساب تصفیهخانه، تاکنون ۵ هزار مگاواتساعت برق پاک تولید کند. این پروژه نوآورانه که همسو با سیاست وزارت نیرو برای تنوعبخشی به سبد تولید برق اجرا شده، نه تنها از فضاهای بلااستفاده بهینه بهره میبرد، بلکه چهره بصری کانالها را نیز بهبود بخشیده است.نکته جالب توجه اینکه این طراحی هوشمندانه، یک برد دوگانه برای محیط زیست به همراه دارد: از یک سو، سایه پنلها روی سطح پساب، از تبخیر بیرویه آب جلوگیری میکند و از سوی دیگر، جریان دائمی آب در زیر پنلها، دمای کاری آنها را در فصول گرم کاهش میدهد و راندمان تولید برق را نسبت به نیروگاههای خورشیدی متعارف افزایش میدهد.اما شاید امیدوارکنندهترین بخش این خبر، تأثیر زیستمحیطی آن باشد. تولید این مقدار انرژی پاک، معادل کاشت بیش از ۱۴ هزار اصله درخت یا ایجاد فضای سبزی به وسعت حدود ۳۰ زمین فوتبال استاندارد، گازهای گلخانهای را جذب کرده است. این موفقیت، گامی بلند در جهت کاهش وابستگی تصفیهخانهها به شبکه برق سراسری و الگویی ارزشمند برای همافزایی دو حوزه حیاتی آب و انرژی در کشور محسوب میشود. (اینجابخوانید)
گامی ایرانی برای تولید هیدروژن از نور خورشیدپژوهشگران دانشگاه اصفهان و دانشگاه صنعتی امیرکبیر با استفاده از نانوساختارهای هوشمند، موفق به طراحی فوتوآندی شدهاند که آب را با کمک نور خورشید به هیدروژن پاک تبدیل میکند. قلب این نوآوری، ساختار «اپال معکوس» دیاکسید تیتانیوم همراه با ماده پروسکایتی است که نور را در خود به دام میاندازد و بازده جذب را به شکل چشمگیری افزایش میدهد.این سامانه ایرانی بدون استفاده از همکاتالیست، به چگالی جریان نوری ۷٫۲۸ میلیآمپر بر سانتیمتر مربع دست یافته و توانسته به مدت ۱۰ هزار ثانیه در محیط آبی پایدار بماند. افزون بر این، لایه محافظ کربنی ساختهشده از مواد بازیافتی مانند تونر چاپگر، هم هزینه را کاهش داده و هم دوام دستگاه را بهبود بخشیده است.این دستاورد نشان میدهد که ترکیب نانوساختارهای مهندسیشده با مواد پروسکایتی میتواند راهی تازه برای تولید هیدروژن خورشیدی ارزان و پاک بگشاید. فناوریای که اگر به مقیاس صنعتی برسد، نیروگاهها، خودروهای پیلسوختی و صنایع بزرگ را با سوختی پاک و تجدیدپذیر به حرکت درمیآورد. (اینجابخوانید)
وعده الهی برای جبهه حقدر میانه طوفان فشارها و هجمههای دشمن، قرآن در آیاتی کوتاه اما عمیق از سوره فاطر، چراغی روشن بر افق امید میافروزد: نابینا و بینا هرگز یکسان نیستند و ظلمت و نور هرگز به یک نتیجه نمیرسند. این سنت تغییرناپذیر الهی است که جبهه حق، حتی اگر لحظهای در فشار قرار گیرد، ریشه در واقعیتی استوار دارد که هیچ توطئهای نمیتواند آن را متوقف کند. دشمن هر چند با هیاهو و قدرت ظاهری پیش تازد، سرانجام در همان مسیر ظلم خود گرفتار عذابی حکیمانه خواهد شد؛ مجازاتی که نه از روی احساس، بلکه بر مدار عدل الهی جاری میشود.پس ای مؤمن، صبر کن؛ اما نه صبری از سر ناچاری، بلکه ایستادگی آگاهانه و مبتنی بر خشیت الهی، همان ترسی که از ژرفای معرفت میجوشد و در سختترین لحظات، پایت را استوار میدارد. بدان تلاوت کتاب، اقامه نماز و انفاق در این مسیر، تجارتی بیزیان است که سودش از پیش تضمین شده. هیچ فشار بیرونی این تجارت را کساد نمیکند و هیچ تهدیدی وعده فضل الهی را نابود نمیسازد. گشایشی که در انتظار توست، تنها یک پیروزی مقطعی نیست؛ حیاتی طیبه و رضوانی پایدار است که از دل همین آزمونها، تو را به اوجی بالاتر از پیش میرساند.